تولّى و تبرّى را زيارت جامعه تعريف مىكند . چون زيربناى شخصيت هر مسلمانى با اين دو عنوان پايه گذارى مىشود چه اگر در كسى چنين جاذبه و دافعه‌اى نباشد و نسبت به دوستان خدا و دشمنانش احساس مشترك نشان دهد قطعاً از معناى ايمان طعمى نبرده است زيرا بيشتر آيات قرآن در مقام بيان خشم و غضب الهى بر ظالمان و فاسقان ، متكبران ، زيرپا گذارندگان حق ، متجاوزان ، پيروان جبت و طاغوت ، كافران ، مشركان ، منافقين و . . . مىباشد چگونه يك فرد مسلمان بعد از اين همه آيات هنوز از هواداران دشمنان خداست و اگر فقط به سوره حمدى كه در نماز مىخوانيم دقت كنيم تولّى و تبرّى را روشن كرده و به ما ياد مىدهد كه در آن از خدا مىخواهيم به ما توفيق دهد از كسانى كه در شاهراه صراط مستقيم هستند تولى كنيم و از آنهايى كه مورد غضب خدايند و از مسير حق خارج شده‌اند . تبرّى نمائيم اگر كسى از شما سوال كند وقتى كه در نماز از خدا مىخواهيد كه شما را به راه راست هدايت كند نه مسير كسانى كه گرفتار خشم و غضب خدايند و نه كسانى كه از راه حق خارج شده‌اند چه كسانى را مدنظر داريد چون در آيه ( صِرَاطَ الَّذِينَ ) كلمه الذين تعيين مصداق مىكند آيا از خدا مىخواهيد شما را به راه و مسير حضرت على و فرزندان معصومشان ( صلوات الله عليهم ) هدايت نمايد يا به راه و مسير ابوبكر و عمر و عثمان و معاويه و يزيد و . . . ؟ كداميك مد نظرتان است ؟ زيارت شريف جامعه كه شناسنامه امامان معصوم ( صلوات الله عليهم ) است در تعريف تولّى و تبرّى روشنگرى مىكند .